شعر شهادت امام مجتبی علیه السلام و درد دل با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

دوباره فصل عزا و ماتمه          دل صاحب الزمان پر از غمه

اگه گوش دلتو وابکنی          میشنوی ناله و آه فاطمه

زین عزا و زین مصیبت عالمی غرق عزا شد

شد سیه پوش عرش اعلا ماتمی دیگر به پا شد

جواب : یا امام مجتبی وای وای وای وای

دل من با غصه همنشین شده           مادرم زهرا چه دل غمین شده

بیقرارمو میسوزه جگرم                    قاتلم آتش زهر کین شده

همسرم از ظلم و کینه   بارها بر من جفا کرد

کوچه های این مدینه در دلم آتش به پا کرد

     جواب : یا امام مجتبی وای وای وای وای

گرچه پاره پاره گشته جگرم      ولی روی نیزه ها نشد سرم

نکشید دیگر اسارت خواهرم     راس من نشد جدا ز پیکرم

ای حسینم روزی همچون روز عاشورا نباشد

غصه ای چون غصه های زینب کبری نباشد

جواب : یا امام مجتبی وای وای وای وای

توی کوچه شد شکسته حرمتش        ای خدا تموم نمیشه غربتش

تا به کی باشه مزارش بی حرم          بی چراغ و سایبونه تربتش

ذکر لبها روز و شبها      یوسف زهرا کجایی

تابسازی در مدینه یک حرم پس کی میایی

جواب : العجل آقا بیا  آقام آقام

شیعه ها در انتظار روی تو       عاشقا در جستجوی کوی تو

تو غریب این دیار و عالمی       چشم امید همه به سوی تو

شیعه ها رو توی دنیا می کشند با هر بهونه

جرم دیگه ای نداریم عشق حیدر جرممونه

جواب : العجل آقا بیا  آقام آقام

شعر شهادت حضرت رقیه سلام الله علیها

یا رقیه که میگم  دل من میشه مجنون

یا رقیه که میگم  چش من میشه گریون

یا رقیه که میگم

پرزنم کنج ویرون

می میرم زبسکه اسیرم

یه روزی من آخر به پای رقیه

جواب: مولاتی مولاتی یا رقیه بنت الحسین مولاتی

یا رقیه که میگم

یاد خشکیه لبهام

یا رقیه که میگم

یاد اون خار صحرام

یا رقیه که میگم

یاد پهلوی زهرام

دلخسته    بافرق شکسته

خونم میشه جاری برای رقیه

جواب: مولاتی مولاتی یا رقیه بنت الحسین مولاتی

یا رقیه که میگم تو دلم میشه غوغا

یا رقیه که میگم کربلا میره دلها

یا رقیه که میگم براتم میشه امضا

حق اینه   امید من اینه

جونم بشه اونجا فدای رقیه

جواب: مولاتی مولاتی یا رقیه بنت الحسین مولاتی

شعر به مناسبت هفتم صفر سالروز شهادت غریب مدینه امام حسن مجتبی علیه السلام

غریب مدینه      شفابخش سینه

ز داغت برادر    دل من غمینه

حسن ای برادر  تویی جان خواهر

غریب مدینه.........................

حسن جانم تو هستی عشق پیغمبر

عزیز قلب مادر زاده حیدر

ز داغ تو فلک هم غرق ماتم شد

ملائک می زنند بر سینه و بر سر

سیه گشته عالم  همه غرق ماتم

ز داغت برادر    شده قامتم خم

قرارم تو هستی   نگارم تو هستی

غریب مدینه .............................

ز زهر کینه دشمن شدی مسموم

دگر از دیدن رویت شوم محروم

چو من اینک به یاد کربلا باشم

شده ذکرم حسین مظلوم حسن مظلوم

ببین من غمینم  چه زار و حزینم

چگونه تو را من           ازین پس نبینم

تویی یادگارم    نگر حال زارم

غریب مدینه............................

برادرجان ز داغ کوچه ها برگو

از آن ثانی که زد سیلی به مادر گو

بگو با زینبت آنجا چه ها دیدی

ز حال مادر و از حال حیدر گو

تو آنجا چه دیدی        چه غمها کشیدی

تو زخم زبانها             ز اعدا شنیدی

تویی یار مادر             عزیزم برادر

غریب مدینه...........................

حسن جانم تو هستی یادگار من

همه عشقم نگار من بهار من

چو دشمن پیکرت را تیرُباران کرد

ربود از دل همه صبر و قرار من

شدم دل شکسته           منم زار و خسته

ز داغت دو عالم           به ماتم نشسته

تویی نور دیده             شدم قد خمیده

غریب مدینه ..................

شعر شهادت حضرت رقیه سلام الله علیها

(مناسب زمینه)

بابای خوب       رقیه                     بیا به پیش من

بیا بگیرم         سرت رو         بابا جون به دامن

بیا تابرات         بگم من          غم و غصه هامو

چه درد وبلا     کشیدم          توی این روزا من

بگو چرا بابا      اومدی مهمونی شبونه

بگو چرا بابا      لب تو رنگ ارغوونه

نکنه بابا جون   که جای چوب خیزرونه

وای بابا بابا بابا بابا

بیا وببین         رقیه              چه رنجی کشیده

بگو چه کسی بابا جون          سرت رو بریده

بیا تا بهت        بگم که                    عدوی بی رحمت

پای برهنه       منو تو            بیابون کشیده

بابا جون دل من                    برای تو           چه بی قراره

پاهامو ببین که           باباجونم          آبله داره

شامیامیگن که            این یتیمه بابانداره

وای بابا بابا بابا بابا

اومدی بابا       توامشب         به کنج ویرونه

بیا تا زنم         بادستام          به موی تو شونه

 اونقده بلا       کشیدم          همه میگن بابا

نبودی ببینی    دشمن تو        به هر بهونه

نبودی ببینی    منو میزد         با تازیونه

نبودی ببینی    رو تن من        صد تا نشونه

وای     بابا بابا بابا بابا